©Wikimedia

©Wikimedia

Het wordt tijd dat mensen met een beperking mee televisie beginnen te maken in plaats van er enkel het onderwerp van te zijn, vindt stand-upcomedian William Boeva. Hij is het beu dat mannen en vrouwen met een handicap als knuffelberen worden gepresenteerd in programma’s als Down the road.

In een op sociale media verspreide brief uitte William Boeva, de bekende komiek met dwerggroei, kritiek op feelgoodprogramma’s waarin mensen met een beperking figureren. Hij noemt bijvoorbeeld Down the road en het nieuwe VTM-programma Out of office te betuttelend.

Tv-makers maken volgens hem gebruik van de ‘knuffelbeermethode’. Mensen met een beperking worden beschouwd als aaibare knuffelberen die je even van de kast kunt halen voor ieders entertainment. Na het programma moeten ze opnieuw de kast op, zonder dat er iets verandert. ‘Wij mensen met een beperking zijn hier niet om jullie jezelf beter te laten voelen. We zijn hier om ons eigen leven te leiden’, schreef Boeva in zijn brief.

Beter gemengd

Dieter Coppens gaat in Down the road al vijf seizoenen lang met jonge mensen met het downsyndroom op reis. Hij is geschrokken van Boeva’s reactie. Hij verdedigt zijn programma met het argument dat het een drempel probeert weg te nemen.

Journaliste Marlies Kieft schreef Anders mooi, leven met Pippa, een autobiografisch boek over samenleven met een kind met Down. Zij vertelde enkele jaren geleden in Knack al dat ze een ongemakkelijk gevoel krijgt van Down the road. Net als William Boeva trouwens, gelooft ze dat Down the road met de beste bedoelingen is gemaakt. Ze erkent dat het programma hartverwarmend en taboedoorbrekend is. Toch zou het volgens haar beter zijn als de groep reizigers gemengd was. Kijkers zouden dan minder geneigd zijn om in termen van ‘wij’ en ‘zij’ te blijven denken. Dat zou pas écht tot inclusie leiden.

Onevenwicht

Susan Vertoont, onderzoeker aan de UGent, bestudeert de beeldvorming van mensen met een beperking op de Vlaamse televisie. In De Standaard getuigt ze dat er momenteel sprake is van een onevenwicht. ‘Je hebt een presentator die de norm belichaamt. Een aardige, witte middenklasseman zonder handicap, die wordt geplaatst tegenover een groep mensen met een beperking en hen op sleeptouw neemt. Ze mogen meedoen, maar hebben er zelf weinig over te zeggen.’

Een programma als Down the road is volgens Vertoont gemaakt voor en door mensen zonder handicap. ‘Betrek mensen met een beperking er als programmamaker bij, van in het begin’, geeft ze als suggestie.

Dove weervrouw

Sien Lagae, een rolstoelpatiënt met ernstige astma, zou graag hebben dat mensen met een beperking vaker op tv komen zonder dat hun aanwezigheid in het teken van diezelfde beperking staat. ‘Zou ik door de selecties geraken als ik me kandidaat zou stellen voor Blokken?’, vraagt ze zich in De Morgen af. Kwinten Van Heden, een acteur in een rolstoel, zegt in De Standaard dan weer dat hij wacht op de eerste editie van Blind getrouwd waarin een meisje of een jongen wordt binnengerold in de trouwzaal.

En wanneer krijgen we pakweg een dove weervrouw te zien? Als het van de Vlaamse minister van Media Benjamin Dalle afhangt, mag dat niet te lang meer duren. Hij wil dat er snel schermgezichten met een beperking komen.