schauvliege40Joke Schauvliege is niet langer Vlaams minister van Leefmilieu en Landbouw. Haar ontslag volgde na enkele onware uitspraken over de klimaatprotesten.

Vlaams minister van Leefmilieu en Landbouw Joke Schauvliege (CD&V) nam vorige week ontslag. In een speech voor het Algemeen Boerensyndicaat (ABS) had ze de klimaatprotesten ‘opgezet spel’ genoemd. Ze beweerde dat verschillende natuurorganisaties de scholierenprotesten hadden georganiseerd om haar beleid aan te klagen. Die informatie zou ze vernomen hebben van de Staatsveiligheid.

Staatsveiligheid

Maar de Staatsveiligheid ontkende dat zij die informatie aan de minister hadden bezorgd. En ook Anuna De Wever, de initiatiefneemster van de spijbelacties voor het klimaat, sprak de beweringen van Schauvliege tegen in het programma De ochtend op Radio 1: ‘Het idee om te spijbelen voor het klimaat is […] bedacht aan de keukentafel, en daar waren zeker geen mensen bij die politiek willen afrekenen met minister Schauvliege. Daar is echt geen enkele sprake van.’

Excuses en ontslag

Schauvliege moest zich excuseren voor haar woorden. Maar excuses bleken onvoldoende. CD&V wil naar de verkiezingen van eind mei toe immers inzetten op een groener klimaatprogramma. De uitspraken van Schauvliege maken de plannen van de partij ongeloofwaardig.

En dus nam Schauvliege ontslag als minister. Bij de verkiezingen in mei zal ze wel nog lijsttrekker zijn voor CD&V in Oost-Vlaanderen. De dag na Schauvlieges ontslag nam partijgenoot Koen Van den Heuvel haar taak als minister over.

Schauvliege begon haar carrière als gemeenteraadslid in 1994. Vijf jaar later werd ze verkozen als federaal parlementslid, met meer dan 10 000 voorkeurstemmen. In 2009 werd ze Vlaams minister van Cultuur, en ook van Natuur en Leefmilieu. In 2014 werd ze minister van Leefmilieu en Landbouw.

sms-actie

Bij de aankondiging van haar ontslag zei Schauvliege dat de duizenden sms’en die ze de afgelopen weken kreeg er mee voor gezorgd hadden dat ze een uitschuiver maakte tijdens haar speech. De sms-actie was een initiatief van de groep Act for Climate Justice. Die riep iedereen op om berichten naar de Belgische klimaatministers te sturen en gaf daarbij ook hun (persoonlijke) gsm-nummers en e-mailadressen vrij. Volgens de groep was dat een manier om druk te zetten op de ministers, volgens critici een vorm van stalking en een inbreuk op de privacywetgeving.