©Belgaimage

©Belgaimage

Het voorbije weekend verzekerde Remco Evenepoel zich van zijn eindzege in de Vuelta. Zijn succes in deze Ronde van Spanje is om meer dan één reden bijzonder te noemen.

‘Ik hoop dat ik mijn land fier heb gemaakt’, zei Remco Evenepoel toen hij zondagavond als eindwinnaar van de Vuelta werd gevierd. Het wielrennen telt drie grote rondes: die van Frankrijk, Italië en Spanje. Het was 44 jaar geleden dat een Belg er nog één van won. Dat was Johan De Muynck, die in 1978 zegevierde in de Giro, de Ronde van Italië. Evenepoel heeft met zijn overwinning dus wel degelijk Belgische wielergeschiedenis geschreven.

Zware val

Wat de prestatie van Evenepoel ook speciaal maakt, is dat hij met zijn 22 lentes nog heel jong is. Hij doet amper vijf jaar aan wielrennen. Voordien speelde hij voetbal, bij de topclubs Anderlecht en PSV, en droomde hij nog van een profcarrière in die sport. Toen hij de overstap naar de fiets maakte, bleek hij al snel een natuurtalent. In 2018 haalde hij twee gouden medailles op het WK voor junioren: in de tijdrit en in de wegrit. Daarop besloot hij de beloftecategorie over te slaan en meteen prof te worden bij de Belgische ploeg Quick-Step.

De jongen uit Schepdaal deed zich meteen opmerken bij de profs. Zijn opmars werd op 15 augustus 2020 echter bruusk gestuit door een duik in een ravijn tijdens de klassieker Ronde van Lombardije. De renner was zwaar toegetakeld. Hij liep onder meer een bekkenbreuk op.

Twijfels

Vorig jaar maakte hij zijn rentree in de Giro. Hij begon goed aan die ronde, maar hij liet zich geregeld door tegenslag uit zijn lood slaan. Uiteindelijk gaf hij op. Achteraf bleek dat hij niet zo goed in zijn vel zat. Hij moest vaak een beroep doen op de teampsycholoog. De conclusie was dat hij, door zijn grote ambitie, te snel na de revalidatie weer in competitie was getreden.

Evenepoel leerde veel uit die moeilijke periode en vond inspiratie in boeken over mentaal welzijn. Toen hij tijdens de voorbije lente de grote klassieker Luik-Bastenaken-Luik won, gaf hij aan ‘terug de oude’ te zijn. Eendagswedstrijden kon hij wel aan, maar wat met een grote ronde, die eist dat je drie weken lang top bent? Zelfs sommige kenners twijfelden of hij dat wel kon. Evenepoel heeft hun twijfels nu weggevaagd.

Niet meer zo opvliegend

Het viel op dat Evenepoel altijd heel kalm bleef tijdens de Vuelta. Zelfs toen hij een week voor het einde op de berg La Pandera voor het eerst zijn tegenstrevers niet kon volgen, hield hij het hoofd koel. Hij panikeerde niet en hield zijn achterstand binnen de perken.

‘Zijn val in Lombarije heeft een grote impact op Remco gehad, hij is er helemaal door veranderd’, zei zijn moeder Agna Van Eeckhout in het tv-programma Vive le vélo. ‘Hij heeft daar de andere kant van de medaille gezien. Het klinkt misschien raar, maar ik denk dat dat een hulp is bij alles wat hij nu meemaakt. Hij is heel rustig. Hij reageert niet meer zo opvliegend.’

In een interview met De Standaard bevestigde Evenepoel die metamorfose. ‘Toen ik bij Quick-Step kwam, was ik een behoorlijk moeilijke jongen. Best egoïstisch. Ik heb stappen moeten zetten als mens en als wielrenner. De nasleep van mijn val in Lombardije heeft mij veel doen inzien en leren plaatsen. Dat heeft mij gevormd tot wie ik nu ben.’

Had de 22-jarige renner vroeger moeite om zijn ego aan de kant te zetten, bij de overwinning in de Vuelta onderstreepte hij de waarde van zijn ploeg. Die steunde hem door dik en dun. En Evenepoel toonde zich een volwassen leider. ‘Dit is een zege van het collectief’, benadrukte hij in De Standaard.

Evenepoel gaf ook aan dat hij zich op het komende WK in Australië zonder enig probleem zal wegcijferen voor mede-kopman Wout van Aert, als hij zelf een mindere dag zou kennen. Die wegrit is op 25 september, maar een week voordien zal de Vuelta-winnaar al voluit gaan voor WK-goud in de tijdrit.