©Shutterstock

©Shutterstock

Serena Williams nam vorige vrijdag definitief afscheid van haar geliefde sport. Haar vertrek betekent het einde van een tijdperk. De Amerikaanse veranderde het vrouwentennis voorgoed.

Serena Williams sneuvelde in derde ronde van haar laatste tennistornooi, de US Open. In drie sets verloor ze van de Australische Ajla Tomljanovic. Ondanks het verlies werd Serena luid aangemoedigd door de meer dan 72.000 aanwezige fans.

De staande ovatie was meer dan terecht. Haar palmares is ronduit duizelingwekkend. Serena Williams won in totaal 23 zogenoemde grandslams: 7 keer Australian Open, 3 keer Roland Garros, 7 keer Wimbledon, 6 keer US Open. Ze won ook vier gouden medailles op de Olympische Spelen, zowel in het enkel- als in het dubbelspel met zus Venus. Gedurende 319 weken was ze de nummer 1 van de wereld.

Harde opslag

Serena Williams bracht power in het vrouwentennis. Ze beschikte over de beste opslag van het hele circuit. Die haalde geregeld een snelheid boven 200 km/u. Vertrekkend van die harde opslag tekende ze voor onwaarschijnlijk krachtig, snel, fysiek veeleisend en agressief tennis. Ze dwong de concurrentie om mee in die richting te evolueren.

Excentriek gekleed

Het was niet toevallig een artikel in het septembernummer van het modeblad Vogue dat het sportpensioen van Serena Williams aankondigde. Voor de begeleidende foto’s poseerde ze gewillig en trots in een reeks avondjurken. De tennisster gebruikte ook kledij om verandering teweeg te brengen. ‘Haar tennisgarderobe was een visuele manifestatie van haar spelplezier, haar energie en haar baanbrekende mentaliteit’, zegt Gabriella Karefa-Johnson, de redacteur van het stuk in Vogue.

Vóór Serena en haar zus Venus er hun intrede deden, was de tennissport nog helemaal in de greep van de traditie. De tennisoutfits waren meestal in het wit, en dus kleurloos. Serena ging daartegen in. Ze kleedde zich op het veld heel excentriek en modebewust. Ze toonde in die jurkjes ook voluit haar lichaam, dat met zijn rondingen niet beantwoordde aan de heersende normen in de sport. Haar kledingkeuze stond, net als haar vernieuwende tennisspel, in het teken van de zelfontplooiing. Ze weigerde iets anders te zijn dan zichzelf.

Symbool van emancipatie

Je kunt Serena Williams gerust een symbool van emancipatie noemen. Ze toonde ook dat je het als gekleurde vrouw ver kunt schoppen in het conservatieve tenniswereldje. In het magazine van The New York Times schreef journaliste Vanessa Friedman dat Serena ‘hindernissen opgeworpen door ras, leeftijd en achtergrond aan diggelen smashte’.

Volgens ex-tennisster Billy Jean King heeft Serena het idee van gendergelijkheid, inclusie en diversiteit mee op de agenda gezet. ‘In het tweede deel van haar leven kan ze een nog grotere impact hebben dan in het eerste deel. Ik weet het bijna zeker: ze begint nog maar’, schreef King in een column in The New York Times. Wat ze in haar latere leven ook mag doen, velen zullen Serena toch vooral herinneren als die de crazy tennisster met tonnen energie.